Ik had vanavond wel wat vuurwerk verwacht tijdens de commissievergadering SF. Wij (het college, red.) hadden namelijk een voorstel gedaan voor asfaltering van een voetbalveldje met een slechte grasmat. Een primeur voor Renswoude, want dit fenomeen kennen wij nog niet.
Dus initiatiefnemers van de handtekeningenactie voor een verbeterd veldje uitgenodigd om aan te schuiven bij de commissievergadering Samenleving en Financiën, zodat zij nog hun zegje kunnen doen over nut en noodzaak. Maar er was niemand…
En dat schoot de commissieleden duidelijk in het verkeerde keelgat. Ik moest nog uitkijken, anders werd er helemaal geen geld beschikbaar gesteld, zelfs niet voor asfalt, het meest harde alternatief uit het voorstel, maar praktisch in onderhoud, goedkoop en vandalismebestendig.
Ik heb de gemoederen gesust. Kinderen, de gebruikers van het pannaveldje, kunnen niet op eigen houtje ’s avonds naar het gemeentehuis komen. Ik heb de deelnemers wel verteld van het grote enthousiasme van deze jongens, tijdens een schoolbezoek aan de gemeente. Wij speelden een gemeenteraadsvergadering na, en de leerlingen van groep 8 vonden het maar wat leuk om in de rol van raadsleden hun mening versterkt door de microfoons te ventileren. Aan het slot van deze leuke vergadering vroegen de jongens nog even hoe het nu zat met hun pannaveldje…
Okee, het voorstel komt terug in de raad, als debatstuk, en de initiatiefnemers zijn wederom van harte uitgenodigd om het voorstel te ondersteunen met hun eigen verhaal. Ik ga persoonlijk aan de ouders vragen of ze komen, en dan hoop ik dat de jongeren na afloop van de echte vergadering nog net zo enthousiast zijn. ‘Jong geleerd’ is per slot van rekening ‘oud gedaan’.
Didi Dorrestijn